Omega-3-vetzuren

Omega‑3‑vetzuren hebben talrijke gunstige effecten op het organisme, waardoor ook bij paarden een gerichte toevoer om verschillende redenen wordt aanbevolen. Het plantaardige omega‑3‑vetzuur alfa‑linoleenzuur (ALA) is voor het paard essentieel. Koolzaadolie en sojaolie bevatten ongeveer 7–10% ALA, terwijl lijnzaadolie tot wel 60% ALA levert (vergelijkbaar met chia‑olie). Alleen visoliën zijn nog rijker aan omega‑3‑vetzuren. Daarbij zijn de omega‑3‑vetzuren uit visolie al biologisch actief, terwijl plantaardige omega‑3‑vetzuren eerst in het lichaam moeten worden omgezet in hun langketenige, fysiologisch werkzame metabolieten: eicosapentaeenzuur (EPA) en docosahexaeenzuur (DHA).

Deze omzetting staat echter in directe concurrentie met het omega‑6‑vetzuur linolzuur (LA), dat vooral voorkomt in saffloerolie, zonnebloemolie, maïskiemolie en sojaolie. Zowel ALA als LA maken namelijk gebruik van dezelfde enzymen voor verlenging en omzetting. Het lichaam heeft zowel omega‑3‑ als omega‑6‑vetzuren nodig, maar uit LA kunnen bij de omzetting ook ontstekingsbevorderende metabolieten ontstaan. De juiste verhouding tussen beide vetzuurgroepen is daarom vooral belangrijk bij paarden waarvan het organisme uit balans is geraakt.

Daarom volstaat het niet om uitsluitend veel omega‑3‑rijke olie te verstrekken. Het is minstens zo belangrijk om de inname van omega‑6‑rijke voedermiddelen — zoals bepaalde plantaardige oliën, maïs en andere granen — te beperken, zodat de verhouding tussen omega‑3 en omega‑6 gunstig blijft.