Graanallergie

In de omgangstaal wordt bij het paard de term “graanallergie” vaak gebruikt als synoniem voor intoleranties op het gebied van suiker en graan. Een allergie is echter een overdreven, pathologische afweerreactie van het immuunsysteem op normaal gesproken onschadelijke stoffen uit de omgeving (allergenen). Een echte allergie voor graan komt bij het paard hooguit voor in de vorm van een glutenallergie, gericht tegen het kleefeiwit uit tarwe, spelt of gerst. Voor het overige zijn bij het paard tot nu toe geen graanallergieën beschreven. Wanneer iemand toch spreekt van “graanallergie”, bedoelt men daarmee meestal aandoeningen die verband houden met de energie-, suiker- of koolhydraatstofwisseling.

Vaak liggen hier overgewicht (adipositas) en/of stofwisselingsstoornissen aan ten grondslag, zoals EMS (Equine Metabool Syndroom), Cushing (PPID) of PSSM (Polysaccharide Opslagziekte). Deze aandoeningen maken het noodzakelijk om zo weinig mogelijk suiker en zetmeel — en dus graan — te voeren.