Spierbevangenheid

Spierbevangenheid (ER = Equine Rhabdomyolyse of RER = Recurrent Equine Rhabdomyolyse) is een acute spierstofwisselingsstoornis waarbij de skeletspieren pijnlijk, gespannen en slecht functionerend worden. Het treedt meestal op tijdens of direct na arbeid en kan variëren van lichte stijfheid tot ernstige spierbeschadiging. Aangetaste paarden tonen vaak een verkorte, stijve pas, willen niet of nauwelijks verder lopen en kunnen zweten of koliekachtige symptomen vertonen. In zwaardere gevallen kan de urine donker verkleuren door de aanwezigheid van myoglobine, een teken van aanzienlijke spierschade.

Een veelvoorkomende oorzaak is een rustdag waarop het paard toch energierijk krachtvoer blijft krijgen, vooral graan. De overtollige, niet-verbruikte energie verstoort de spierstofwisseling en kan zo een aanval van spierbevangenheid uitlokken. Ook andere factoren spelen een rol, zoals onvoldoende warming‑up of cooling‑down, tekorten aan elektrolyten zoals natrium, kalium en magnesium, plotselinge veranderingen in training of rantsoen, en genetische aanleg zoals bij PSSM.

Preventie bestaat uit het aanpassen van het krachtvoerrantsoen op rustdagen, het bieden van voldoende ruwvoer en een stabiele voerroutine, en het zorgen voor een goede warming‑up en cooling‑down. Bij paarden die veel zweten is het belangrijk om elektrolyten tijdig aan te vullen. Door het rantsoen en de training goed af te stemmen op het werkelijke arbeidspatroon kan het risico op spierbevangenheid aanzienlijk worden verminderd.

Zie ook: Vezel-vet-voeding