Aminozuren

Aminozuren vormen de bouwstenen van eiwitten. Van de 20 bekende aminozuren kan het paard er een groot aantal zelf synthetiseren, maar een deel moet via het voer worden aangevoerd. Deze noemen we de essentiële aminozuren. Het gaat om lysine, methionine/cysteïne, tryptofaan, leucine, isoleucine, threonine, valine, histidine, arginine en fenylalanine. Ze zijn onder meer onmisbaar voor de spieropbouw, maar ook voor de vorming van stabiel keratine in haren en hoeven, de melkproductie van de merrie, de groei van veulens, hormonale processen en de energievoorziening tijdens topprestaties. Een voldoende beschikbaarheid van essentiële aminozuren is dus cruciaal voor de gezondheid en prestaties van het paard.

Deze aminozuren moeten in voldoende hoeveelheden rechtstreeks uit het voer in de dunne darm worden opgenomen. Ze komen voor in diverse voedermiddelen, zoals hooi, gras, biergist, sojavlokken, soja‑extractieschroot, raapzaad‑extractieschroot, erwtenvlokken en erwtenproteïne. Hoe hoger het gehalte aan essentiële aminozuren én hoe beter hun verteerbaarheid, hoe waardevoller het voedermiddel als eiwitbron.

Juist in die verteerbaarheid bestaan grote verschillen. Essentiële aminozuren uit laat of overrijp paardhooi van de eerste snede zijn bijvoorbeeld slecht verteerbaar en daardoor slechts beperkt of zelfs helemaal niet beschikbaar voor het paard. Het tegenovergestelde geldt voor zuivere, kristallijne aminozuren: deze zijn al in vrije vorm aanwezig en hoeven in de darm niet eerst te worden afgebroken. Wanneer ze aan een muesli zijn toegevoegd (meestal verwerkt in pellets), kunnen ze direct worden opgenomen en zijn ze voor 100% beschikbaar. In de declaratie zijn dergelijke supplementen te herkennen aan de specifieke schrijfwijze: L‑lysine, L‑threonine, DL‑methionine, L‑valine, enzovoort.