Lysine

Lysine is een van de twintig aminozuren waaruit alle lichaamseiwitten zijn opgebouwd. Het behoort tot de essentiële aminozuren en moet daarom volledig via de voeding worden opgenomen. Wanneer er te weinig lysine in het rantsoen aanwezig is, kan het lichaam onder andere geen optimale spieropbouw realiseren. In zo’n geval werkt lysine limiterend: het is het aminozuur dat als eerste de eiwitsynthese begrenst. In paardenvoeding wordt lysine algemeen beschouwd als het eerste limiterende essentiële aminozuur, omdat het gehalte in veel voedermiddelen relatief laag is.

Paarden kunnen uitsluitend dunnedarmverteerbare aminozuren benutten (afgekort pcv). De onderhoudsbehoefte aan dunnedarmverteerbaar lysine (pcvLys) voor een warmbloed bedraagt 13 tot 15 gram per dag (GfE, 2014). Laat gemaaid hooi, met waarden rond 1,4 g pcvLys per kg, kan doorgaans alleen in deze onderhoudsbehoefte voorzien. Bij paarden met een verhoogde lysinebehoefte — zoals fokmerries, speenveulens, opgroeiende paarden, senioren of (sport)paarden in opbouwtraining — kan een tekort leiden tot verlies van spiermassa of een slechte spierontwikkeling.

Gras, soja-extractieschroot en biergist leveren daarentegen aanzienlijke hoeveelheden pcvLys. Speciaalvoeders met puur, kristallijn L‑lysine zijn voor 100% dunnedarmverteerbaar en vormen daarmee de meest metabool efficiënte lysinebron. Dit L‑lysine is bijvoorbeeld opgenomen in marstall Amino‑Muskel.